Allah emretti.  Değerli olanı korumayı istedi. Yoksa neden onları, yarattıklarının diğer yarısına emanet etsin ki? Öyle dememiş miydi Allah’ın elçisi veda hutbesinde? Ben öyle muhafazakar bir ailede yetişmedim. Orta halli diyebilirim. Annem de açık üstelik. Üniversiteyi kazandığım zaman, onca yıldır içinde yaşadığım kalıbı dışarıdan irdeleme şansını elde ettim. Daha doğrusu Rabbim nasip etti. Ne iyidir, ne kötü; ne doğrudur, ne yanlış. Bunların tümünü irdeleyecek akla sahiptim. Vicdanım vardı beni yargılayacak. Akıl bir yere kadar eşlik eder çünkü, kalplerine inançları yeterince işlememiş insanlara.  Ama aklım bile biliyordu bir yerlerdeki hatayı.  Erkeklerin arasında görünmez olmak istiyordum. Ardımdaki gözlerden izole yaşamak istiyordum. Bunu zaman zaman örtünme fikrini ciddi ciddi düşünmeden önce de hissettiğimi hatırlıyorum. Sonra ilk defa Kuran’ı okudum baştan sona. Anlamadığım bir sürü nokta oldu. Yılmadım, tefsirleri ile bir kere daha okudum. Arkad...

Dublin’de bir Karinecan. Selamün aleyküm sevgili Karine blog okurları, Bendeniz Ankara’da Psikoloji lisans eğitimini tamamlayıp evlendikten sonra eşiyle Dublin’e yüksek lisansını yapmaya gelmiş olan bir müslime. Bu yazıyı sizinle hayatında ilk kez uzun dönem yurtdışında yaşayan biri olarak kendimce tecrübelerimi ve hislerimi, Dublin hakkındaki düşüncelerimi paylaşmak için yazıyorum. Yazının sonunda da ilgilenenler olursa diye kısaca başvuru süreci ve burs imkanları gibi daha “teknik” konulardan bahsederek yazımı bitireceğim. Umarım kendimi güzel ifade edebilir, ilgilenenlere de faydalı olabilirim. Yazıya geçmeden şunu belirtmek istiyorum ki bu benim ilk blog yazım. Biraz heyecanlı, tamamen acemiyim. Şimdiden  sürç-i lisan edersem affola. Hadi bismillah… Dublin için yola çıkışımızı dün gibi hatırlıyorum. Karmakarışıktım. Çok tedirgin ve biraz üzgündüm. Her zaman bir dönem yurtdışında yaşama hayalim ve idealim vardı ama gerçekleşiyor oluşu biraz korkutmuştu beni. ...

Ben Muş Devlet Hastanesinde görev yapan bir diyetisyenim. Aslen Balıkesirliyim. Din eğitimim okullarda aldığımız din kültürü dersleriyle kısıtlıdır. Hala daha çoğu konuda bilgim yok.  Babamın görev yaptığı kasabaların birinde rastladığımız bir ablanın zaman zaman bana yaptığı İslam sohbetleriyle gönlüme İslam ve namaz aşkı yerleşmişti. O kişi bana namazı, açık giyinmemeyi cennet ve cehennemi anlatırdı. Zamanla namaza başladım, inanın zamanını bilmiyorum. Şeytanın benimle uğraştığı 2-3 yıl dışında güç bela da olsa namaz ibadetimi hep yerine getirirdim. Zamanla namaz kılarken gittiğim mescitlerde kıyafet bulma sorunu ve namaz biter bitmez mini elbiselere dönmem beni düşünmeye sevk etti. Yaklaşık 3 ay boyunca düşündüm. Aynı zamanda kendimi hiç beğenmemeye başlamıştım. Giydiğim kıyafetler artık bana yakışmıyordu. Aynalara küsmüştüm, boyalı saçlarım iğrenç görünüyordu. Ama tesettürlü kadınlar masum, güzel ve naiflerdi. Bu duygunun zamanla yoğunlaşmasıyla bir perşembe günü tam da ha...

Kapanmaya karar vermek ve bu süreci yaşamak elbette ki kolay olmadı. Her güzelliğin bir zorluğu olduğu gibi bu güzel ibadetinde imtihanları oldu. Ama hayrının daha fazla olduğunu söylemeliyiz.  Biz kardeşimle aynı anda kapanmaya karar verdik. Benim lise 3'e, kardeşimin liseye geçtiği yaz annem umreye gitmeden bizi İstanbul'daki Hüdayi Kız Kur'an kursuna 1 aylık yatılı olarak yazdırdı. Bu kursta çok verimli vakit geçirdik ve çok güzel bilgiler öğrendik. Kurstan ayrılmadan  kapanmaya karar verdik. Artık bir şeyleri biliyorduk ve yaşamamız gerekiyordu. Cenneti, en önemlisi de Allah' rızasını kazanmak için, bizim de dinimizi yaşamamız,  gerekenleri yapmamız gerekiyordu. Ancak kursta kapalı yaşamak kolayken eve döndüğümüzde çok da kolay olmadı.  Babam çoğu insan gibi kapanmamızın zamanını uygun bulmuyordu. Artık insanlara göre kapanmanın zamanı ne yazık ki çeşit çeşit; kimine göre okul bitince, kimine göre evlenince, kimine göre saçına aklar düşmeye başlayınc...

Aramızdan bir arkadaşımız yaklaşık 4 ay boyunca Tunus'un Tunis şehrinde, yani başkentinde yaşadı.  Bizler de KarineBlog olarak kendisinin Tunus'la ilgili izlenimlerini sizlerle aktarmak istedik. Asleema, Madem ki Tunus yazımızın konusu, bu güzel memleketteki gibi selamımızı verelim, değil mi? Normalde bu kadar uzun bir yazı yazmak olmasa da amacım, yazdıkça, hatırladıkça ve biraz daha araştırdıkça anılarımın içinde kayboluverdim. Biz eşimle birlikte Tunis'e 2018'de Ağustos sonunda gittik. Hava yavaş yavaş serinlemeye başlamış olduğundan yaz sıcağını göremedim fakat eşim daha önce de orada olduğu için, yazlarının oldukça sıcak geçtiğinden bahsetmişti. Sokaklarının mis gibi çiçek kokularıyla dolu olduğu bir mevsimde orada olduğum için kendimi çok mutlu hissediyorum. Evimizin bulunduğu mahallemiz, Dar el Ummahat, Manar Afrika'nın incisi diyebileceğimiz güzel ülke Tunus, Kuzeybatı Afrika 'nın en küçük ülkesi ve İtalya'nın hemen karşısınd...